افزایش حافظه Swap (ارتقا رم) در اوبونتو ۱۸

خیلی وقت بود با مشکل کمبود رم مواجه شده بودم و با اینکه رم سیستمم ۸گیگ بود بازم کم میومد! هنوز نمیدونم چرا! ۲گیگ هم سواپ Swap بود اما فایده ای نداشت. تصمیم بر این گرفتم این حافظه رو ارتقا بدم. اول از همه آیا میدونین Swap چی هست؟

حافظه Swap چیست و چه کاربردی دارد؟

حافظه swap به فایلی تو سیستم اطلاق میشه که کاری مشابه رم سیستم میکنه. به عبارتی خیلی ساده وقتی سیستم عامل حافظه رم کافی نداره، میاد و چیزهایی که نیازه در حافظه موقت و پر سرعت RAM ذخیره بشن رو بر روی هارد دیسک ذخیره میکنه و بعبارتی از فضای هارد بجای رم استفاده میکنه. این کار مزایا و معایبی داره. وقتی رم سیستم کم میاد برنامه ها رو هوا نمیمونن و هنگ نمیکنن یا خطا نمیدن، از طرفی به شدت سرعت سیستم پایین میاد چون در مقابل حافظه های پرسرعت رم، هارد ها مثل فلاپی میمونن. البته هارهای قدیم یعنی HDD و با اومد هارد های SSD کمی این اوضاع بهتر شد و ارزش اینو داره بتونین بیشتر از این فضا استفاده کنین. هاردهای SSD خشک، بدون قطعه متحرک و پرسرعتن. سرعت هارد های معمولی به حدود ۴۰۰ مگابایت بر ثانیه میرسه و هارد های SSD NVMe M.2 به سرعت وحشتناک ۲ گیگابایت بر ثانیه میرسن!

در اوبونتو Swap یه فایله که اطلاعاتی که قرار بود تو رم ذخیره و اجرا بشه، داخل اون ریخته میشه.

چطور حافظه Swap رو در اوبونتو ارتقا بدیم؟

دستورات رو مرحله به مرحله دنبال کنین تا بهتون توضیح بدم:

۱. سواپ Swap رو خاموش کنین، این دستور چیزایی که تو سواپ هست رو به حافظه اصلی همون Ram منتقل میکنه. ممکنه براتون کمی طول بشه (بسته به سرعت هاردتون)

۲. یک فایل خالی برای swap ایجاد کنید، در اینجا با این دستور ۸ رم ۱گیگابایتی به سیستم اضافه میکنه. عدد جلوی count باید از نوع صحیح باشه.

۳.فایل swap رو به سیستم عامل معرفی کنین و بشناسونیدش.

۴. حالا سواپ رو روشن کنین.

با دستور top یا htop (اگر نصبش کرده باشین) میتونین ببینین چقدر حافظه ایجاد کردین. یا دستور زیر رو استفاده کنین که راحتتره

موفق باشید

حملات سایبری و کمی آینده نگری

راحتی حمله سایبری در مقابل سایر گزینه های روی میز!

اجرای حمله سایبری به مراتب آسان تر از بهره گیری از سایر تجهیزات و ادوات نظامی نظیر سلاح هسته‌ای یا شیمیایی است. امروزه هر کشور یا حتی گروه و در مواردی حتی یک نفر به تنهایی و با اختصاص اندکی زمان و توان خود می تواند به درجه ای از توانمندی در زمینه خرابکاری سایبری دست یابد، در واقع وضعیت تا حد زیادی عکس مسیر گسترش سلاح‌های هسته‌ای است که معمولاً نیازمند سال ها تحقیق و کار، میلیاردها دلار هزینه و نیز دسترسی به استعدادهای علمی بسیار نادر و نیز مواد و تجهیزات کمیاب است.

برای ساخت یک سلاح سایبری، صرفاً به یک رایانه، ارتباط با اینترنت و نیز سطحی از مهارت در برنامه نویسی و دانش شبکه نیاز دارید. همچنین شناسایی مسیر شکل گیری سلاح های سایبری بسیار دشوار است.

به نظر می رسد فقط در صورتی که یک حمله سایبری تعداد زیادی قربانی داشته باشد یا اینکه تاثیر منفی بر تولید ناخالص ملی همه کشورهای فعال در حوزه جنگ سایبری بگذارد کشورهای ایالات متحده چین و روسیه می توانند با یک قانون جامع در این خصوص موافقت کند تا آن زمان حوزه فعالیت سایبری از قانون جنگل تبعیت خواهد کرد.

کمی آینده نگری بعد اتمام فصل امنیت سایبری این کتاب

این کتاب (صنایع آینده – الک راس – ترجمه صالح سپهری فر) سال ۲۰۱۵ نوشته شده و سال ۲۰۱۶ چاپ شده. اگر ما کتاب های به روز رو بیشتر هدف مطالعه قرار بدیم؛ آینده بهتری خواهیم داشت. چند مثال میزنم:
اگر سال ۲۰۱۶ یعنی ۴سال پیش بعد خوندن کتاب و کمی تحقیق بیتکوین میخریدیم؛ تو بدترین حالت سرمایتون به دلار بیش از ۳ برابر شده بود و به ریال ۱۲ برابر. یعنی هر ۱میلیون معادل ۱۲ میلیون اونم در پایینترین حالش!
بد نیست حالت معمول و معقول رو هم اشاره کنم. اگر اون زمان میخریدن و الان میفروختین بیش از ۷ برابر سود دلاری و بیش از ۲۸ برابر سود ریالی داشتید.
یعنی ۱۰میلیونتون ظرف ۴سال میشد ۲۸۰ میلیون تومان

فقط بیتکوین نیست؛ میدونین آینده شغلی مال کدوم کسب و کارها و مهارت هاست و اونجا برای خودتون یا فرزندتون سرمایه گذاری میکردین.
رباتیک؛ توالی ژنوم؛ و بیشتر از همه تا اینجا برنامه نویسی و امنیت سایبری بیشترین درخواست و درآمد رو دارن. همین الان برای مهاجرت هم بیشترین امتیاز حساب میشه.

پتانسیل بسیار مخرب فضای سایبری

بریده هایی از کتاب صنایع آینده – نوشته الک راس – ترجمه صالح سپهری فر

۱. وابستگی مخرب

نخستین و اصلی ترین دلیلی که سبب میشود فضای سایبری به صورت بلقوه بسیار مخرب باشد، وابستگی کامل ما به آن برای انجام امور مختلف زندگی است. پی بردن به سودمندی فناوری دیجیتال کار دشواری نیست. در مقابل، درک میزان وابستگی ما به آن و نیز درک پیامدهای ناشی از انکار وابستگی، کار دشواری است که البته این دشواری نیز باز هم به دلیل همان وابستگی باور نکردنی ما به آن است. (جیم گسلر James R. Gosler – کارشناس و مشاور ارشد سیا در حوزه سایبری)

۲. جی.پی.اس هم هک میشود!

جی پی اس قابل هک شدن است. هک شدن جی پی اس می تواند در برخی موارد خطر خاصی را به همراه نداشته باشد اما آیا می‌توان پیامدهای ناگوار آن را نادیده گرفت؟ برای مثال تصور کنید که کسی بتواند سامانه جی پی اس یک قایق گشت زنی نیروی دریایی را هک کرده و آن را به سمت موقعیت دشمن ببرد.

۳. سرنکونی پهپاد RQ-170 توسط ایران

آذر سال ۱۳۹۰ ایران موفق شد پهپاد ۲۵۰ میلیون دلاری امریکا رو با استفاده از حفره امنیتی در سامانه جهانی جی.پی.اس هک کنه که اتفاقا همون روزها تازه مقالش رو اینترنت منتشر شده بود.
اگر علاقه مند به جزئیات داستان هستین عبارت “تصرف پهپاد آرکیو ۱۷۰ آمریکا در خاک ایران” رو جستجو کنین.

اگه با سرچ عبارت rq 170 iran به نتایج جستجوی عکس توجه کنین تصاویری میبینین که با فلش روی پهپاد اشاره میکنن. این سایت ها تحلیل های اونهاست که چطور ایران موفق شده RQ170 رو رو زمین تا این حد سالم بنشونه. تحلیلاشون جالبه. (لینک جستجو) (لینک تحلیل)

سرچ عبارت rq 170 iran به نتایج جستجوی عکس

اینم بگم فقط هک جی پی اس نبود و به این سادگی نیست. کلا کار پیچیده ای بوده اما عنصر کلی همون جی پی اس و از خودگذشتگی عده ای خاص.
تا قبل این اتفاق اینطور گفته میشد که RQ170 مجهز به مواد منفجرس تا در صورت افتادن به دست دشمن منفجر بشه. اما شرکت سازنده (لاکهید مارتین) اونقدر بهش اعتماد داشت که اینکارو نکرد.

چکیده ای از امنیت سایبری – فصل چهارم کتاب صنایع آینده ترجمه صالح سپهری فر

بزرگترین حمله های سایبری چینی ها

بزرگترین حمله های سایبری صورت گرفته از سوی چین با هدف جاسوسی اقتصادی انجام شده است. در این حملات مایملک معنوی و اسرار تجاری شرکت های مختلف که می توانست به توسعه شرکت‌های دولتی یا مورد حمایت دولت چین کمک کند سرقت شده است. سیاست‌های سایبری چین هم راستا با سیاست‌های نظامی و اقتصادی این کشور تا حد زیادی بر کمک به شرکت‌های چینی برای پیشی گرفتن از رقبای شان استوار است.

ضرر ناشی از سرقت هکر های چینی

در سال ۲۰۱۳ ضرر سالانه ناشی از سرقت مایملک معنوی از سوی چین به بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار ‌رسید. گفتنی است که این میزان با مجموعه کالاهایی که ایالات متحده هر سال به آسیا صادر می کند برابر است. مجموع ارزش مایملک معنوی ایالات متحده ۵ تریلیون دلار است که چین هر سال ۶ درصد از آن را به سرقت می برد.

ورشکستگی بخاطر هک

شرکت کانادایی Nortel Networks در حوزه مخابرات فعالیت دارد و در اوج خود بیش از ۹۴ هزار پرسنل داشت، خیلی زود گرفتار ورشکستگی شد که یکی از اصلی ترین دلایل این ورشکستگی جاسوسی اقتصادی صورت گرفته علیه این شرکت طی یک دهه بود. در فاصله سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ این شرکت که اعلام ورشکستگی کرده بود بارها و بارها اطلاعاتش مورد دستبرد سایبری چینی ها قرار گرفت و به این ترتیب بسیاری از مایملک معنوی این شرکت به دست شرکت‌های رقیب چینی (که محصولات مشابهی میفروختن) افتاد از نظر سرقت انبوه و گسترده اطلاعات هیچ کشوری به پای چین نمی رسد.

اولین بار که مقاله ای درمورد هک خودندم هک شدم!

یادمه اولین بار در مورد هک خوندم؛ باعث شد خودم هک بشم. بعدا با همون هکر دوست شدم که منو دوباره هک کرد
هنوز اسم ای دی یاهوشو یادمه. بخش امنیت سایبری تو این کتاب برای من جذابه و شاید برای شما نباشه؛ پس خیلی جاهای خوبشو نذاشتم حوصلتون سر نره. چیزی که کتابو خیلی لذت بخش کرده اینه که کتابه جدید و بروزیه و خبرهایی که میخوندم همه تو کتاب اومده. خوندن کتابها کمک میکنه خودمونو بهتر بشناسیم. الان که سرفصل های کتاب رو نگاه میکنم علاقم به فصل ربات ها و ژنوم انسان معمولیه. حتی فصل ارز دیجیتال و علاقه شدیدی به فصل چهارم امنیت سایبری دارم.

تجربه داشتن امنیت

یه نگاه به گذشته اینو ثابت میکنه؛ استارتاپ پونیشا تا وقتی که بودم طرف بیش از ۳۴هزار کاربر متخصص بود، این یعنی پر برنامه نویس و هکر و… و بارها تهدید به هک شدیم اما هیچ وقت نشدیم 😊
حتی باعث شد من یه حفره تو درگاه پرداخت بانک پاسارگاد پیدا کنم. کمتر کسی مثل نیما نورمحمدی (هرچند دلم ازش پره) منو درک کرد که؛ زمانی که برای کد زدن میزارم ارزشمنده.

مطالب برای استوری هام بود. گفتم اینجا هم داشته باشیمش. موفق باشید.

پیش بینی بازار آینده از اینترنت اشیا

جان چمبرز (مدیر Cisco Systems) پیش بینی میکند اینترنت اشیا بازاری ۱۹هزار میلیارد دلاری به خود اختصاص خواهد داد. برای مقایسه، کافی است بدانیم تولید ناخالص داخلی همه کشور های دنیا در حال حاظر روی هم رفته کنی بیشتر از ۵ برابر یعنی ۱۰۰هزار میلیارد دلار است.
صنایع آینده – الک راس (ترجمه صالح سپهری فر)

قشنگ معلومه اگر جونین؛ اگر بچه کوچیک داری یا فامیل داره؛ آینده کسب و کارها IT ئه
یعنی در آینده اگر آشنا نباشی با این حوزه رانندگی و نگهبانی و فروشندگی و ترجمه و… تا حد زیادی از بین میره.

در ۵ دقیقه پکیج خودتون رو در فریمورک لاراول بسازید (Laravel 5.8)

سلام، بعد مدتها تصمیم گرفتم سعی کنم این عادت نوشتن رو تمرین کنم و چیزهایی که یاد میگیرم رو به وبلاگم اضافه کنم. اخیرا چند روزی درگیر ایجاد و ساختن پکیج تو لاراول بودم. با اینکه خیلی سادست، چند روز واقعا ذهنمو درگیر کرد، همه ریفرنس ها رو خوندم فارسی و انگلیسی، چیزی از قلم افتاده بود اما نمیدونستم چی، حتی نمیدونستم چی رو سرچ کنم! برای حل مشکل تا میتونستم خواستمو ساده کردم همه چیو حذف کردم تا رسیدم به اینکه فقط یک route داشته باشم و نه بیشتر! حتی اسم وندور رو هم که با دش جدا بود تک کلمه ای کردم. مواردی هم بودن که باعث گمراهی من شدن، جلوتر همه رو میگم. بریم که شروع کنیم.

ایجاد پروژه

اول از همه از کد زیر استفاده کنین و یه پروژه جدید ایجاد کنین، من اینجا از لاراول ۵.۸ استفاده کردم (یا پروژه فعلی خودتون رو انتخاب کنین)

۲. ساختار فایل ها

مثل تصویر زیر فولدر هایی رو بصورت تو درتو برای پروژه ایجاد کنین. ساختار به این صورت باید باشه که داخل فولدر پروژه فولدر packages ایجاد میکنیم که همه پکیج های ما داخل این فولدر قرار میگیره. حالا داخل فولدر packages فولدری دیگه که وندور ما هستُ vendor میتونه اسم خودتون، نام کاربریتون در گیت هاب باشه. و در آخر هم فولدری با نام پکیجتون ایجاد کنین. در اینجا من نام پکیجم رو easy-comment گذاشتم و داخل این فولدر هم یک فولدر با نام src که محل قرار گیری همه کد های ماست ایجاد کنید. پس تا اینجا ساختار فولدر های من به این صورته:

ساختار فولدر ها برای ایجاد پکیج در لاراول

۳. راه اندازی کومپوزر

از طریق ترمینال وارد فولدر پکیجتون به آدرس packages/hamidreza-mozhdeh/easy-comment  بشین و دستور composer init  بزنین تا یک فایل کامپوزر جدید ایجاد کنیم. کومپوزر از شما سوالاتی میپرسه که اگر خواستین وارد کنین و اگر نه فقط اینتر بزنین تا آخر. بعدا هم میتونین اطلاعات رو ویرایش و تکمیل کنین. در آخر فایل ما به آدرس زیر ایجاد شده:

سوالاتی که بعد composer init پرسیده میشه

داخل فایل کومپوزر من خیلی سادس و بعدا میخوام تغییرش بدم ولی فعلا به این شکله:

حالا برای اینکه مسیر فولدر منبع (که همه کدهامون داخل اونه) رو به کومپوزر معرفی کنیم کد زیر رو واردش میکنیم

دقت کنین که بعد نام وندور دابل بک اسلش داریم // و همینطور بعد نام پکیجمون هم دابل بک اسلش داریم // شاید متوجه شده باشین نام فولدر وندورم با نام وندوری که اینجا وارد کردم فرق داره! خب من میخواستم نام فولدرم زیبا باشه و با دش از هم جدا کردم. اما چیزی که اینجا وارد میشه namespace پکیج ما هست و نمیتونیم از دش استفاده کنیم. برای اینکار من کمل کبس نوشتم (و استانداری که رعایت میکنند هم همینه). و باز هم دقت کنین که ما هنوز فایل این namespace رو نساختیم و جلوتر میسازیمش. و در نهایت بعد فولدر src هم انتهاش یک فوروادر اسلش اضافه کنین.

ما تا اینجا composer.json پکیجمون رو ویرایش کردیم حالا نیازه composer.json خود لاراول رو ویرایش کنیم قسمت autoload و psr-4 رو داخل اون پیدا کنین و پکیج خودتون رو معرفی کنین، شبیه این:

 

این قسمت خیلی شبیه composer پکیج بود با این تفاوت که آدرس رو کاملتر دادیم اینجا.

۴. ایجاد سرویس پروایدر Service Provider

حالا ما نیاز داریم یک سرویس پروایدر بسازیم که متد ها کلاس ها و فایل ها و… رو از طریق اون فراخونی کنیم. در اینجا ما فقط میخوایم یک روت تعریف کنیم که آیا پکیجمون کار میکنه یانه. برای ایجاد پرواید به دو صورت دستی یا php artisan میشه کار کرد که من دومی رو ترجیح میدم. پس تو ترمینال بزنین:

حالا فایل رو از app/providers  به packages/hamidreza-mozhdeh/easy-comment/src  منتقل کنین. دقت کنین که باید namespace اون رو هم عوض کنین به چیزی که قبلا تعریف کردیم تو کومپوزر تغییر بدیم، من داخل متند boot این فایل روت جدیدی رو لود کردم. برای لود بقیه چیزها اینجا رو نگاه کنین.

کتار همین فایل EasyCommentServiceProvider یک فایل دیگه با نام routes.php ایجاد کنید و یک روت مثل web.php داخلش تعریف میکنیم که میشه به آدرس packages/hamidreza-mozhdeh/easy-comment/src/routes.php

آخرین کار باقی مونده اینه که داخل فایل config/app.php داخل آرایه providers پروایدر خودمونو تعریف کنیم.

۵. آخرین مرحله و پایان

در نهایت دستور composer dump-autoload رو بزنین تا فایل های جدید لود بشن. اگر تا اینجا اومدین و کارهارو انجام دادین پکیجتون ایجاد شده ولی الان فقط تست مونده که خیالمون راحت بشه.

چیزی که من شخصا خیلی سرش گیر کردم و جایی اشاره ای بهش نکرده بود که یادتون باشه در این مرحله حتما php artisan config:clear هم بزنین.

php artisan serve رو بزنین و روت http://127.0.0.1:8000/testing-new-package  رو باز کنین. اگر تا اینجا همه چیز رو درست انجام داده باشین نتیجه رو میبینین.

سعی کردم تا اینجا ساده ترین و ابتدایی ترین راه برای شروع رو توضیح بدم، بازهم سعی میکنم این مقاله رو با پچ های جدید بروز رسانی کنم و ارتقاش بدم. تا همینجا اصل کار انجام شده و شما میتونین خیلی راحت و سریع توسعش بدین. کافیه یه فولدر بزنین مایگریشن و https://laravel.com/docs/5.8/packages#migrations رو به پروایدر اضافه کنین یا فولدر ویو های خودتونو بسازین و اینو به پروایدر اضافه کنین (همونجایی که روت هست) https://laravel.com/docs/5.8/packages#views

یا اینکه با کد زیر میتونین امکان رو به کاربر بدین کدو پابلیش بزنه و بیاره تو هسته خودش که بتونه ادیت بزنه:

 

موفق باشید

منابع:

Laravel 5.8 Package Development

ساخت پکیج‌‌ها در فریم‌ورک لاراول

Build Your Own Laravel Package in 10 Minutes Using Composer

۲ ترفند در محیط ترمینال اوبونتو

باز کردن فایل منیجیر اوبونتو از ترمینال

همیشه برامون پیش میاد در ترمینال داخل فولدر خاصی هستیم و میخوایم همون فولدر رو با فایل منیجیر اوبونتو باز کنیم. حالت عادیش اینه که فایل منیجیر اوبونتو که اسمش Nautilus هست رو باز کنیم و به مسیر فولدرمون بریم. اما گاهی این سخت میشه! وقتایی که تعداد فولدر ها زیاده یا ما عجله داریم. یه نگاه به مسیر زیر بندازین:

/home/hamidreza/projects-tmp/hello/platforms/android/app/build/outputs/apk/debug

خب این خیلی سخته که بخوایم با فایل منیجیر همه این مسیرو رو بریم. اصطلاحا کی میاد این همه راهو! مخصوصا وقتی با کوردوا کار میکنین و خروجی اپ میگیرین خیلی سخته میشه همه این مسیر رو طی کنین چون کوردوا اپ خودشو در این مسیر طولانی قرار میده. راه ساده ش چی میتونه باشه که سریع این مسیر رو در فایل منیجیر باز کنیم؟ بله، جتسجو در گوگل. وقتی منم به این مسئله بر خوردم که زیاد هم اتفاق میافتاد ترجیح دادم گوگل کنم.

عبارت زیر رو در هر مسیری هستین تایپ کنین تا اون آدرس باز بشه:

nautilus .

باز کردن فایل منیجیر اوبونتو از ترمینال

چطور در اوبونتو/لینونکس در محیط ترمینال از میانبر های کپی پیست استفاده کنیم؟

همونطور که میدونین در اوبونتو/لینوکس در محیط های ترمینال نمیتونیم از دکمه و میانبر های Ctrl+C برای کپی و Ctrl+V برای پیست استفاده کنیم چون دستور Ctrl+C میانبریه برای لغو فعالیت جاری و اصطلاحا کنسل کردن پردازش فعلی. اما چطور میتونیم در این محیط راحت کپی پیست کنیم؟

اگر با نرم افزار مایکروسافت ورد کار کرده باشین احتمالا به دکمه Shift+Ctrl+C و Shitf+Ctrl+V آشنایی دارین و میدونین که استایل هارو در اون محیط کپی پیست میکنه. و اینجا در محیط ترمینال لینوکس هم همین اتفاق میافته. ما میتونیم بجای میانبر های عادی از میانبر های ثانویه کمک بگیریم

برای کپی یا رونوشت در محیط ترمینال میانبر Shift+Ctrl+C رو بزنین

برای پیست یا جا گذاری کردن متن در محیط ترمینال میانبر Shift+Ctrl+V رو بزنین

رفع خطای محدودیت حافظه (memory_limit) در کومپوزر

امروز اومدم یه پکیج به لارول اضافه کنم و با خطای زیر روبرو شدم:

تو نگاه اول به نظر میرسه این خطا مربوط به memory_limit در php هست ولی گویا به تنهایی php نیست و لازمه composer هم مقدار دهی بشه. اول از همه بریم سرغ php

برای اینکه ببینیم memory_limit در php چی ست شده از دستور زیر استفاده کنین (اگر مقدار برابر -۱ بود یعنی محدودیتی براش نذاشتین):

حالا برای اینکه memory_limit  رو در php.ini تغییر بدیم، بسته به اینکه با چه برنامه ای و در چه سیستم عاملی php رو نصب کردین محل نصب php.ini متفاوته. یه راه حل ساده میتونه این باشه در داخل ترمینال دستور زیر رو تایپ کنین:

خب این گزینه بهتون میگه php.ini که مربوط به php اجرا شده هست کجا قرار داره (ممکنه رو سیستمتون چند تا php داشته باشن) این دستور php که بصورت global نصب شده رو جارا میکنه.

پیدا کردن فایل php.iniهمونطور که میبنین مسیر فایل php.ini من اینه: /opt/lampp/etc/php.ini با دستور زیر این فایل رو ویرایش کنین و دنبال memory_limit بگردین:

برای اینکه داخل این فایل جستجو کنین از میانبر Ctrl + W استفاده کنین و بعد عبارت memory_limit رو تایپ کنین. حالا مقدارش رو به ۱.۵جی عوض کنین. مقدار رم پیشنهادی برای php و کومپوزر حداقل ۱.۵گیگ هست. البته نیازی نیست و شما با ۱۲۸ هم کارتون راه میافته ولی حداقل ۵۱۲ بذارین دیگه! در آخر برای خروچ Ctrl + X بزنین ذخیره کنین و خارج بشین.

حالا میمونه مقدار COMPOSER_MEMORY_LIMIT که یک متغیر محیطی هست و در فایل composer.phar هم میتونین پیداش کنین. در داخل لینوکس / اوبونتو دستور زیر رو تایپ کنین تا مقدار فعلی رو ببینین:

اگر مقداری نمایش داده نشد، به این خاطره که تا بحال این متغیر ست نشده. حالا ۱نکته: جستجویی که من انجام دادم متوجه شدم محدودیتی وجود داره که اگر این متغیر ست بشه مقدارش رو از memory_limit در php میگیره و در جای دیگه راه حل هایی که ارائه شده بود مقدارش رو وارد میکردن (اینجا و اینجا و اینجا رو ببینین).

با دستور which composer پیدا کنین کومپوزر کجا نصب شده یا فعاله. برای من بجای composer.phar آدرس /usr/bin/composer وجود داشت. حالا دستور زیر رو بزین تا آپدیت بشه

راه حل های دیگه ای هم مثل ست کردن متغیر COMPOSER_MEMORY_LIMIT ولی من از این روش نتیجه ثابتی نگرفتم.

در آخر هم یه نکته رو دوباره بگم که برای COMPOSER_MEMORY_LIMIT و memory_limit اگر مقدار رو برابر -۱ بذارین دیگه لازم نیست هرزگاهی سر بزنین و منابع رو افزایش بدین و بصورت unlimited در نظر میگیره.

بروز رسانی: روش بالا بعد رستارت کردن از بین میره ظاهرا! فعلا از این روش سریع و موقتی برای حل مسئله استفده میکنم. داخل ترمینالتون کد زیر رو ببزنین. (البته میشه این متغیر رو بصورت ثابت و محیطی هم تعریف کرد)

 

انتقال همه فایل های یک فولدر به فولدر دیگر در اوبونتو

چطور در اوبونتو فایل های یک دایرکتوری رو به دایرکتوری دیگه منتقل کنیم حتی فایل های مخفی و هیدن (Hidden)

همونطور که میدونیم با دستور mv میشه به راحتی این عمل رو انجام داد اما این دستور شامل فایل های مخفی در لینوکس که در ابتدای نام اونها دات (نقطه) داره نمیشه. کد زیر رو ببینین:

همونطور که گفتم دستور بالا شایمل فایل های مخفی نمیشه و عملا همه فایل ها انتقال پیدا نمیکنن! برای حل این مسئله از دستور زیر استفاده کنین:

منبع: How do you move all files (including hidden) from one directory to another?

چطور در میون این همه اخبار منفی و ترس و نگرانی حالی خوب داشته باشیم و تمرکزمون رو از دست ندیم؟

سلام

میخوام در این پست از تجربیات شخصی خودم در مقابل اتفاقات بد، خبر های بد و حوادث ناگوار بگم. تجربه ای که زندگیش کردم و رو به رشد بوده و در اید دیدگاه همیشه پیشرفت کردم. اول از همه بگم این تجربیات از کجا شروع شدن و در آخر به اینجا برسیم چطور این تجربیات بهم کمک میکنن حالم بهتر بشه.

اگر برگردم به گذشته دلم میخواست طور دیگه ای کودکی کنم، انتخاب های دیگه ای میکردم، البته اگر دست من بود! اتفاقاتی که در ذهنم مدام مرور میشون میکردم و همچنان نیز با اتفاق میافتاد، چیزهایی که شاید اسمشو بدشانسی های زندگی میشه گذاشت، بهر حال من قدرت انتخاب نداشتم. خواستم خلاصه گفته باشم. تا اینجا من کسی بودم با هزار درد و مشکل.

اولین تجربم وقتی بود تو سن ۱۹ ۲۰ سالگی به اشتباه چندین گیگ فایل بکاپ و عکس خونوادگی و ویدئو و فیلم رو پاک کردم… هرچیم خواستم ریکاوری کنم نشد که نشد! میتونستم سالها به خاطرات اون عکس ها فکر کنم و حسرت از دست دادن فایل هامو بخورم. اما بیکباره گفتم بیخیال (همون بتخمم معروف). از خودم پرسیدم من کاری میتونم بکنم؟ کاری از دستم بر میاد؟ از دست دادم که دادم بذار برن و دیگه بهشون فکر نکنم و حسرت نخورم. بعبارتی انتخابی تصمیم گرفتم اون بخش از زندگیمو فراموش کنم!

تئوری انتخاب

جالبه بدونین الان در حال خوندن کتابی با نام تئوری انتخاب اثر ویلیام گلسر هستم. خیلی جالبه، ابتدای کتاب میاد در مورد «دنیای مطلوب» صحبت میکنه. دنیای مطلوب تصورات ما از واقعیت و ایده آلی هست که دوست داریم. همه ما در تصوراتمون ایده آل هایی داریم. برای مثال خودمون رو سوار لامبورگینی تصور میکنیم در حالی که ورود میکنیم به پارکینگ خونه چند هکتاریمون که کلی چمن هم داره، از ماشین که پیاده میشیم سگ دوبرمنمون رو ناز میکنیم و وارد ساختمون بزرگی میشیم که شاید چند ده اتاق و سرویس و استخر و… داره. بعله این یک تصویر دنیای مطلوب میتونه باشه. چیزی که خیلی هامون داریم. هر کسی به شکل و خواسته های خودش. حالا این دنیای مطلوب چه ربطی به تجربه من داره؟ هرزمان با مسئله ای روبرو شدیم از خودمون بپرسیم آیا من میتونم تغییری ایجاد کنم؟ اگر بله، انجام بدم و اگر نه کلا اون مورد رو از دنیای مطلوبمون بیرون کنیم در غیر این صورت این مسئله بارها و بارها باعث ناراحتی و آزردگی ما میشه. این ماییم که انتخاب میکنیم چه چیزی در دنیای مطلوب ما قرار بگیره.

دومین تجربه، افسرده از شکست های پی در پی در کسب و کارم، افسوس چیزهای از دست داده بودم. چیزی تو زندگی برای خودم نمیدیدم. به چی تکیه کنم؟ چه امیدی دارم؟ برای چی تلاش کنم؟ در آینده چطور میتونم به فلانجا برسم؟ من خیلی کوچیک و تنهام و… اینها احساسات و افکاری بودن که سال ۹۳ تو مغازمون نشسته بودم و از ذهنم عبور میکردن. خیلی داغون بودم. یه عادت کوچیکی داشتم که هروقت حالم بد میشد میرفتم هایدا و یه ساندویچ برره سفارش میدادم. اون شب هم همینکارو کردم. یه ساندویچ سفارش دادم (البته از پرنیان) و یک نوشابه.
دعا میکردم و از خدا دنبال نشانه و راهی بودم. ساندویچو که با پپسی آوردن توجهم به نوشته روی قوطی پپسی جلب شد، در لحظه زندگی کن یهو ذهنم، افکارم یه تکون شدید خوردن! خدایا من چقدر به گذشته یا آینده فکر میکنم!! چقدر نگرانم (افکار مربوط به آینده) و چقدر افسوس میخورم (افکار مربوط به گذشته) بچاش سعی کردم با عشق از پپسی و ساندویچ خودم لذت ببرم و همون نقطه عطفی شد برای زندگیم. و البته همیشه متعهد به پپسی شدم و خواهم بود. (عکس زیر رو از نت گرفتم. اما همون شب از پپسی خودم یه عکس گرفتم که به زودی آپلودش میکنم)

پپسی

تمرین نیروی حال

درست چند روز بعد کتابی با نام تمرین نیروی حال اثر اکهارت تول هدیه گرفتم. انگار خدا با من صحبت میکرد انگار فرشته نگهبانم داشت کمکم میکرد. این کتاب شروعی دیگه به زندگیم بود. انگار دوباره متولد شدم. کاش این کتاب رو در مدارس یادمون میدادن.

سومین تجربم وقتی بود صبح دعوای شدیدی با یکی گرفتم و بعدظهر با دوستام قرار داشتم. لاهیجان بودم و به شدت عصبانی و داشتم فکر میکردم الان اون شخص فلان کارو میکنه منم فلان کارو میکنم و … داشتم فکر میکردم و تو تصوراتم جنگی بود! یک لحظه به خودم اومدم، گفتم الان که اون اینجا نیست، منم قراره باقی روز رو خوش باشم چرا دارم الان خودمو با فکر کردن به اون تجربه تلخ خراب میکنم؟ باورش براتون سخته تا تجربش کنین، همون لحظه حالم بهتر شد! و سعی کردم همیشه تمرین کنم اگر چیزی حالمو خراب کرده، اون برای همون لحظس… احساس بدمو همونجا تو همون لحظه بذارم و تمرکزم به لحظه حال باشه و رو به جلو. الان میتونم برای خودم چیکار کنم که حالم بهتر باشه؟ الان چطور میتونم خوش باشم؟ چی کمکم میکنه این لحظه؟

تجربه دیگه ای که داشتم برمیگرده به روزهای اخیر. تا این سن یاد گرفتم چطور با خیلی از مسائل آزار دهنده کنار بیام و بگذرم ازشون. یه جورایی یاد گرفتم ذهنم رو کمتر درگیر مشکلات و حال بدی ها کنم. اما همچنان گاهی احساس افسردگی میکردم، گاهی گیج و سردرگم. از یک طرف حالم چنان خوب بود که چیزی از دنیا نمیخواستم، دلم خیلی چیزها میخواست ولی به مهارتی رسیدم که نداشتنش هم اذیتم نمیکرد، پول ماشین تفریحات و… البته نمیگم خوش بودم، حالم خوب بود ولی زندگیم اوجی نداشت. انگار دیگه سقوطی در کار نبود. خیلی دنبال راه حل گشتم، مشاوره رفتم تا با جمع کردن خورده اطلاعات از صحبت های دکتر شیری و مطالب اینستاگرام و کتاب های مختلفی که خوندم (از جمله کتاب هدف گذاری ۰ پننی لوسی – لیندا هیل) کم کم مسیری برام پیدا شد، فهمیدم چطور بتونم حال خودمو خوب نگه دارم. ساده و خلاصه بگم، ۱. از خودمون مراقبت کنم که با احساسات بد (که لازمه باشن) پسرفت نکنیم ۲. تلاش کنیم رو به جلو حرکت کنیم.

حالا که یاد گرفتم چطور با گذشته و افکار و احساسات کنار بیام، لازم بود یاد بگیرم چطور بتونم افکار و احساسات جدید تولید کنم. راه حل چی بود؟ هدف گذاری! شرح هدف. پیدا کردن چالش ها وکنار زدن اونها و پیشرفت. این نگاه که هر چیزی یک چالشه، چطور با وجود زلزله سیل طوفان برف خطای انسانی خطر جنگ و البته اخیرا کرونا کنار بیام و همچنان رو به جلو حرکت کنم. اونقدر خودتون رو درگیر هدفتون کنین که چیزی جز اون ذهنتون رو درگیر نکنه! من اپ اینستاگرام رو از گوشیم پاک کردم ساعت ها در وقتم صرفه جویی شد. راه دسترسی به اینستاگرام رو تا حد ممکن برای خودم سخت کردم و هرزگاهی بی بی سی رو نگاه میکردم ولی اونم محدود کردم چون فقط موج منفی ساتع میکنه! شما نمیتونین یک خبر خوش اونجا بخونین. این درسته که ما نیاز به حقایق داریم ولی اونجا صرفا بزرگ نمایی حقایق منفیه و خبری از موضوعات مثبت روز نیست. ما نیاز به انگیزه امید و امیدواری و حال خوب داریم، پس نگاه مکینم چقدر بار منفی به خودم دادم.

دائم این سوال رو از خودتون بپرسین من الان برای هدفم چیکار میتونم بکنم؟ من الان دارم رو چی تمرکز میکنم؟ آیا به هدفم کمک میکنه؟

یک نکته خیلی مهم اینکه ما نباید یکباره کار بزرگی کنیم. فقط و فقط یک کار کوچیک. و اونقدر از این کارهای کوچیک کنیم که دنیامون متحول بشن. اینو تو کتاب اثر مرکب اثر دارن هاردی خوب متوجه شدم. قدم ها هرچقدر بزرگ باشن برداشتنشون سختتره ولی هرچی کوچیکتر برداریم میتونیم تعداد بیشتری رو برداریم. هزار موفقیت کوچک بهتره از یک موفقیت بزرگ. قدم های کوچک رو تمرین کنین، برای هر کاری… از کد نویسی گرفته تا لاغری و ورزش. قرار نیست ما چیزی رو متحول کنیم. فقط شروع میکنیم و ادامه میدیم.

نکته دیگه که خیلی کمک میکنه به هدفمون برسیم (و صد البته برداشتن تمرکز از حال بد و افکار بد و خبر های بد) اینه که کارهامون رو بنویسیم. هر کاری امروز من انجام دادم یاداشت کنم. با هدفتون بازی کنین و به شکل های مختلف یاداشتش کنین. تشریحس کنین. تفکیکش کنین. در انتهای روز ببینین چقدر از کارهایی که امروز انجام دادین و نوشتینشون با اهدافتون سازگاره.

همین مسائل اونقدر مارو درگیر مسیرمون میکنه که دیگه وقتی برای فکر کردن به افکار منفی نمیذاره. راستی من خودم چند تا برنامه به کارهام اضافه کردم و یکی از اون کارها در راستای اهدافم نوشتنه. و این مطلب هم جز همون کارهاست.

شما هم نظر و تجربتون رو با من درمیون بذارین، شما چیکار میکنین وقتی مورد هجوم خبر های منفی قرار میگیرین؟